Pantropische gevlekte dolfijnen

De Pantropische gevlekte dolfijn (Stenella attenuata) is een soort dolfijn die voorkomt in alle gematigde en tropische oceanen van de wereld. Deze soort begon bedreigd te worden door het doden van miljoenen individuen in ringzegens voor tonijn.

In de jaren tachtig ontstond de opkomst van 'dolfijnvriendelijke tonijn (vangstmethoden)' om miljoenen soorten in de oostelijke Stille Oceaan te redden.

De pantropische gevlekte dolfijn varieert aanzienlijk in grootte en kleur in zijn hele verspreidingsgebied.

De pantropische gevlekte dolfijn heeft een slank lichaam, een lange smalle snavel en een donkergrijze rugkaap en rugvin. Lichte vlekken bedekken de donkere delen van het lichaam. De lippen zijn wit en er zijn gemiddeld 40 paar tanden per kaak. De onderzijde is lichtgrijs met donkere vlekken. Pantropische gevlekte dolfijnen kunnen worden verward met verschillende andere langsnavelige oceanische dolfijnen. Spinner dolfijnen kan worden onderscheiden door verschillen in rugvinvorm, snavellengte en kleurpatroon. Atlantische gevlekte dolfijnen kan er hetzelfde uitzien, maar aandacht voor de vorm van de kop, de vorm van de rugvin en de details van het kleurpatroon zorgen voor een correcte identificatie.

Naast Atlantische gevlekte dolfijnen kunnen zowel tuimelaars als bultrugdolfijnen worden gezien (meestal op de buik), maar ze zullen te onderscheiden zijn door verschillen in lichaamsvorm en grootte. De Pantropical Spotted Dolphin is gemiddeld 1,7 – 2,4 meter lang en weegt tussen de 90 en 115 kilogram.

Gedrag van pantropische gevlekte dolfijn

Pantropische gevlekte dolfijnen zwemmen in 'scholen' of 'pods' variërend van enkele tot enkele duizenden individuen. De Pantropische Gevlekte Dolfijn is erg actief en is vatbaar voor het maken van grote spetterende sprongen uit de zee. Het is een veel voorkomende overtreder en zal het water vaak een seconde of langer helder maken. Bow-riding en ander spelen met boten is gebruikelijk.

Pantropisch gevlekte dolfijndieet

De pantropische gevlekte dolfijn eet voornamelijk vis en inktvis in oppervlakte- en middenwatergebieden.

Pantropische gevlekte dolfijncommunicatie

Net als andere dolfijnen gebruiken pantropische gevlekte dolfijnen echolocatie, een manier van waarnemen waarbij ze hoge klikken uitzenden en voelen wanneer ze terugkaatsen van objecten (zoals prooien).

Reproductie van pantropische gevlekte dolfijnen

Vrouwelijke pantropische gevlekte dolfijnen worden geslachtsrijp op 9-11 jaar, mannetjes op 12-15 jaar. De draagtijd is tussen de 11 en 11,5 maanden. De tussenkalftijd is ongeveer 3 jaar. Borstvoeding duurt 1 – 2 jaar. Het zwangerschapspercentage wordt geschat op 0,3. Geschat wordt dat de levensduur van de Pantropische Gevlekte Dolfijn ongeveer 45 jaar is.

Pantropische gevlekte dolfijnroofdieren

Sommige haaien (waaronder tijgerhaaien, schemerhaaien en stierhaaien) en orka's jagen op dolfijnen. Dolfijnen zitten ook vaak gevangen in visnetten.

Behoud van pantropische gevlekte dolfijnen

De IUCN classificeert de pantropische gevlekte dolfijn als 'lager risico/instandhoudingsafhankelijk', wat betekent dat er instandhoudings- en beheerprogramma's zijn die op dit moment de zorgen voor deze soort aanpakken. De VS noemen deze dolfijn niet als bedreigd of bedreigd.

Pantropische gevlekte dolfijn en mensen

De neiging van de Pantropische Gevlekte Dolfijnen om zich te associëren met Geelbaars Tonijn, met name in de oostelijke Stille Oceaan, is in de recente geschiedenis een zeer reëel gevaar geweest. In de jaren zestig en zeventig zouden vissers duizenden dolfijnen en tonijnen tegelijk vangen met ringzegennetten. De dolfijnen stierven allemaal. Over een periode van ongeveer 25 jaar werd 75% van de bevolking van deze regio, en meer dan de helft van het wereldtotaal weggevaagd. De kwestie heeft brede publieke aandacht gekregen. Veel grote supermarkten hebben het economisch verantwoord gevonden om tonijnleveranciers te gebruiken wiens vissers tonijn op meer discriminerende manieren vangen, en adverteren nu hun tonijnproduct als 'dolfijnvriendelijk'.