Stokstaartje

De Stokstaartje (suricate Suricata suricatta) wordt ook wel een ‘Suricate’ genoemd. De Meerkat is een klein lid van de mangoestfamilie wiens verspreidingsgebied zich uitstrekt van Zuidwest-Angola tot Zuid-Afrika. Een groep stokstaartjes wordt een ‘menigte’ genoemd, maar ook wel een ‘bende’ of een ‘clan’ genoemd. Stokstaartjes staan bekend om hun rechtopstaande houding en sociaal gedrag.

Meerkat Beschrijving:

Stokstaartjes zijn ongeveer 25 – 35 centimeter (10 – 14 inch) lang, exclusief hun staart. De lengte van hun staart is 17 – 25 centimeter (7 – 10 inch) en is niet bossig zoals andere mangoestsoorten.

Hun staart is lang en slank en loopt taps toe naar een zwarte of roodachtige puntige punt.

Mannelijke stokstaartjes wegen ongeveer 731 gram (1,61 pond) en vrouwtjes wegen 720 gram (1,58 pond). Als ze op hun achterpoten staan, zijn stokstaartjes ongeveer 30 centimeter (12 inch) hoog.

Stokstaartjes zijn slanker dan veel mangoesten en hebben spitse snuiten. Hun vacht is zilverbruin en ze hebben onregelmatige donkere strepen op hun staart die uniek zijn voor elke stokstaart.

De onderkant van de stokstaart heeft geen markeringen maar de buik heeft een vlek die slechts dun bedekt is met haar en de zwarte huid eronder laat zien. De stokstaart gebruikt dit gebied om warmte op te nemen terwijl hij op zijn achterpoten staat, meestal vroeg in de ochtend na koude woestijnnachten.

Hun gezichten zijn wit met donkere markeringen rond hun ogen (wat helpt om de schittering van de zon af te weren). Hun oren zijn halvemaanvormig en kunnen tijdens het graven sluiten om zand buiten hen te houden. In tegenstelling tot de meeste mangoesten hebben stokstaartjes 5 in plaats van 4 tenen aan elke poot.

Hun ogen bevinden zich aan de voorkant van hun gezicht en, net als katten, hebben ze een binoculair zicht, een groot perifeer bereik en dieptewaarneming (hoewel ze hier een probleem mee lijken te hebben, omdat ze zich niet binnen 6 meter kunnen concentreren) van hunzelf).

Stokstaartjes verwijderen zand uit hun ogen door te knipperen. Tussen het oog en het ooglid bevindt zich een wit membraan dat het knipvlies wordt genoemd. Dit membraan werkt als een ruitenwisser en verwijdert met elke knipoog het zand uit hun ogen.

Stokstaartjes hebben sterke, niet-intrekbare klauwen die 2 centimeter lang zijn. Deze klauwen zijn gebogen en worden gebruikt voor het graven van ondergrondse holen en het graven naar prooien. Hun klauwen worden ook gebruikt in combinatie met hun gespierde achterpoten om af en toe in bomen te klimmen.

Meerkat Habitat

Stokstaartjes leven in droge open gebieden, struikgewas en savannes. Ze bewonen alle delen van de Kalahari-woestijn in Botswana en Zuid-Afrika. Ze leven meestal op plaatsen waar veel zandgrond is waar ze uitgebreide ondergrondse holen kunnen graven. Deze complexe habitats hebben veel tunnels die naar talloze slaapkamers leiden.

Meerkat Diet

Stokstaartjes zijn dagdieren en foerageren alleen overdag. Zoals alle mangoesten zijn het behendige kleine jagers. Hun hoofdvoedsel bestaat uit insecten en vooral kevers, spinnen en miljoenpoten. Ze voeden zich soms met kleine gewervelde dieren, eieren en wortels.

Meerkat Gedrag

Stokstaartjes zijn sociale dieren die in kolonies van 5 – 30 individuen leven. Omdat ze sociale wezens zijn, delen ze zowel toilet- als ouderlijke zorgtaken. Elke menigte heeft een dominante alfamannetje en een dominante alfavrouw.

Elke menigte heeft zijn eigen territorium dat ze soms verplaatsen als voedsel schaars is of wanneer ze worden verdreven door een sterkere menigte. Als het laatste gebeurt, zal de zwakkere menigte dan proberen uit te breiden in een andere richting of wachten tot ze sterker worden en hun verloren hol terugwinnen.

Elke menigte heeft ook een zogenaamde 'schildwacht' die over de menigte waakt en er is om gevaar te spotten en de andere leden te waarschuwen wanneer er bedreigingen worden geuit. De schildwacht kijkt vanaf de grond of klimt in een boom of struik om naar buiten te kijken.

De schildwacht waakt over zowel het holensysteem als wanneer de andere leden van de menigte op zoek zijn naar voedsel. De schildwacht zal luid blaffen wanneer gevaar wordt waargenomen en de menigte zal dan snel naar hun schuilplaatsen schieten.

Stokstaartjes houden ervan om elkaar te verzorgen en zullen parasieten van een trimpartner verwijderen die worden gegeten, hoewel deze geen deel uitmaken van hun normale dieet.

Stokstaartjes staan meestal op hun achterpoten of zelfs op hun tenen om de wind te snuiven om aanvallende gieren te detecteren. Ze hebben een uitstekend zicht en zijn in staat tot 10 verschillende vocalisaties, waaronder een alarmgeblaf. Het zijn intelligente dieren die niet worden bedreigd en gedijen in hun omgeving.

Stokstaart reproductie

Vrouwelijke stokstaartjes krijgen 2 – 4 jongen na een draagtijd van 11 weken. Jonge stokstaartjes worden meestal in de herfst of vroege winter geboren. Zowel vrouwtjes als mannetjes verzorgen, verzorgen en bewaken en beschermen hun jongen.

Jonge stokstaartjes worden geboren met haar maar geen volle vacht en met hun ogen dicht. Wanneer de jongen 4 - 6 weken oud zijn, beginnen ze te foerageren naar hun ouders om voedsel te verkrijgen van zowel melk van hun moeder als insecten. Na 6 – 16 weken worden de jongen gespeend en zoeken ze hun eigen voedsel.

Gedurende deze tijd zal een volwassen meerkat de verantwoordelijkheid voor een pup op zich nemen en hem leren foerageren en alert te zijn op gevaar. Stokstaartjes worden na 10 maanden geslachtsrijp en na 11 maanden volwassen. Stokstaartjes mogen bij hun oorspronkelijke menigte blijven voordat ze er alleen op uit trekken. Sommige stokstaartjes vertrekken in groepen van 3-4 personen voor de veiligheid, wanneer ze hun eigen bende beginnen. De levensduur van een stokstaartje is 12 – 14 jaar.

Instandhoudingsstatus van stokstaartjes

Stokstaartjes worden door de IUCN geclassificeerd als 'minste zorg'. Omdat stokstaartjes hondsdolheid dragen, wordt er op ze gejaagd en zelfs vergast in hun holen, vooral in gebieden waar ze een bedreiging vormen voor de mens. Dit heeft hun aantal echter niet significant verminderd.

Stokstaartjes zijn een prooi voor jakhalzen , adelaars, gieren en valken. In Zuid-Afrika worden deze aanhankelijke en schuchtere diertjes als huisdier gehouden.